Emma Cros ve Andrew Robarts ile birlikte “Les Elfes”in Nepal’deki Annapurna Derneği’ne düzenlediği gönüllü gezisi
Katmandu’ya varış
Nepal gezimiz, 21 Nisan 2015 tarihinde Cenevre Havalimanı’ndan yola çıkıp İstanbul üzerinden Katmandu’ya uçmamızla başladı. Yolculuğumuzun ilk iki gününü Katmandu’da geçirdik; bu süre zarfında cep telefonları, otobüs biletleri, giysiler gibi çeşitli işlerimizi halletme fırsatı bulduk. Ayrıca başkenti keşfetme ve Durbar Meydanı ile Swayambhunath (Maymun Tapınağı) gibi şehrin dünyaca ünlü turistik yerlerini ziyaret etme fırsatı da yakaladık.
Pokhara’ya Yolculuk
24 Nisan günü, Annapurna Nepal Derneği’nin (AAN) bulunduğu Pokhara şehrine Katmandu’dan 8 saatlik bir otobüs yolculuğuna çıktığımız için güne erken başladık. Pokhara’ya vardığımızda, AAN’daki günlük etkinliklerden sorumlu olan ve “yurt babası” olarak bilinen Milan bizi karşıladı. Bizi, önümüzdeki 3 hafta boyunca kalacağımız yer olacak olan Pokhara’nın Lakeside semtindeki Hotel Elia’ya götürdü. Günün geri kalanını, valizlerimizi boşaltarak ve yeni evimizin çevresindeki sokakları keşfederek geçirdik.
Çocuklardan sıcak bir karşılama
Ertesi sabah erkenden otelimizin önünde Milan ile buluştuk ve onunla birlikte Derneğin evine doğru yürümeye başladık; bu yürüyüş yaklaşık 20 dakika sürdü. Oraya vardığımızda, AAN’ın çocukları tarafından sıcak bir şekilde karşılandık; cumartesi günü okul olmadığı için hepsi evdeydi. Çocuklarla tek tek tanıştırıldık ve ardından her birini daha yakından tanımak için biraz zaman geçirdik. Ardından bize evi gezdirdiler ve süpürme, paspaslama, su getirme ve bulaşık yıkama gibi çeşitli işlerden oluşan günlük görevleri anlattılar.
Trajik deprem
Ev işlerini bitirdikten sonra çocuklarla rekabetçi bir saklambaç oyununa başladık; ancak bu oyun, ülkeye ve halkına çok büyük zarar veren trajik depremin bizi vurmasıyla aniden yarıda kaldı. Hepimiz dışarıya koştuk ve sokakta güvenli bir yer bulduk; 7,9 büyüklüğündeki deprem bir dakikadan fazla bir süre boyunca etrafımızı sarsmaya devam ederken hep birlikte orada durduk. Neyse ki binada herhangi bir hasar oluşmadı ve daha da önemlisi, bu doğal afet nedeniyle hiçbir çocuk yaralanmadı. Ülke genelinde artçı sarsıntılar devam ettiği için kapalı mekanlarda kalmamamız tavsiye edildi; bu nedenle günün geri kalanını sebze bahçesinde çalışarak geçirdik; bu sayede az önce yaşanan olayları bir süreliğine unutabildik.
Okul açık
Okul 5 Mayıs’ta başladı; bu sabah erkenden yurda vardık ve çocukların güne hazırlanmalarına yardım ettik. Ancak pek yardıma gerek kalmadı, çünkü çocuklar okula gitmeye ve depremle ilgili hikayelerini ve bir haftalık tatillerini arkadaşlarıyla paylaşmaya çok hevesliydiler. Hepsi üniformalarıyla çok düzgün görünüyorlardı, kitapları hazır, çantaları toplanmıştı; geriye kalan tek şey kahvaltılarını bitirip okula giden otobüse binmekti. Onlar gittikten sonra evi topladık ve ardından dinlenmek ve göl kenarında biraz boş zamanın tadını çıkarmak için göl kenarına geri döndük. Akşam geri döndüğümüzde çocukların okulda geçirdikleri günle ilgili hikayelerini dinledik ve gecenin çoğunu ödevlerine yardım ederek geçirdik. Ödevlerini bitirdikten sonra bir süre televizyonun önünde vakit geçirdikten sonra, lezzetli bir geleneksel Nepal yemeği olan Dal Bhat’ın tadını çıkardık. Ardından çocuklara iyi geceler diledik ve iyi bir gece uykusu için bisikletle otele geri döndük.
Okul haftasının geri kalanı da benzer bir şekilde geçti; ancak aynı zamanda Milan ve kardeşi Dhan ile depremle ilgili çeşitli konularda çalışarak biraz zaman geçirdik. AAN’ın deprem yardım çalışmalarına katkıda bulunmasını ve depremden ağır hasar gören bölgelerde yaşayanlara destek sağlamasını istediklerini kararlaştırmışlardı. Yardım çalışmalarına ilişkin farkındalığı artırmak ve insanlara bağış yoluyla bu çabaya nasıl katkıda bulunabilecekleri konusunda bilgi vermek amacıyla kullanılabilecek birkaç e-postayı hazırlamak için bir süre birlikte çalıştık.
